Schiphol – vertrek
De dag begint vroeg met een taxi om 04:30 uur naar Schiphol 🚖
We verdelen alle spullen over de koffer en de grote tas die we inchecken. Het past gelukkig en de rest van de tassen mogen mee als handbagage. Deze handelingen verlopen net zo vlot als de douane, we zijn er zo doorheen.
Na een koffie, een croissant en wat water zijn we klaar voor vertrek. Bij gate D61 mag eerst zone 1 van het vliegveld boarden. Wij zitten in zone 2 en zijn niet veel later aan de beurt.
Innsbruck here we come 🛫



Neustift im Stubaital etappe 1/4
Na de korte vlucht naar Innsbruck zijn we opgehaald en via de VVV naar het startpunt van onze route gebracht.
Er staat vandaag een eenvoudige etappe op het programma met slechts 2.8 kilometer en 556 hoogtemeters. Schijn bedriegt!?
Nadat we de koffers en de tas in het depot hebben geplaatst en alle tassen opnieuw zijn ingepakt, vullen we de bidons en maken onze eerste meters. Omhoog wel te verstaan.
De route is vanaf de start direct pittig. Geen enkele meter is vlak. Het uitzicht en de omgeving maken het de inspanning meer dan waard. Onder aanmoediging van enkele marmotten lopen we gezamenlijk de berg op.
Neustift im Stubaital is een prachtige vallei in de Oostenrijkse Alpen, bekend om zijn adembenemende landschappen en diverse recreatieve activiteiten. Het is een populaire startpunt voor verschillende huttochten, waaronder de beroemde Stubaier Höhenweg. Deze trekking voert je door een van de mooiste gebieden van de Alpen, met uitstekende uitzichten en diverse hutten waar je kunt overnachten.













Aankomst Dresdner Hutte
Na twee uur bereiken we onze slaapplek voor vanavond: Dresdner Hutte
We ploffen neer voor lunch en weten niet hoe snel we de zware rugzakken af moeten doen. Well done boys, lekker gelopen.
Op 3210 meter hoogte kun je naar de Stubai Gletsjer, alleen zijn we daar net te laat voor. De dame bij de lift raadt aan om morgenochtend vroeg voor de wandeling naar de gletsjer te gaan.
Een goed plan vinden wij. Doen wij een drankje in de relaxstoelen met prachtig uitzicht. Als het fris begint aan te voelen, lopen we naar binnen om te lezen en te kaarten. Beetje ontspanning hebben we wel verdiend na die loodzware eerste etappe.











Stubai gletsjer
De donderdag begint vroeg want het ontbijt bij Dresdner Hutte is van 06:30 tot 08:00 uur. We maken tijdens het ontbijt wat broodjes voor de lunch al zijn het slechts twee kaiserbroodjes.
De tassen zetten we tijdelijk in een kamer want onze ochtend staat in het teken van de Stubai Gletsjer op 3210 meter hoogte.
Na twee liften met indrukwekkende uitzichten komen we aan op het plateau waarbij we de wind wel horen, maar nog niet voelen. We zijn nog veilig binnen.
Tussen ons en het echte hoogste punt liggen nog een aantal traptreden voordat we echt bij de top zijn. We doen de deur open en de wind is pittig. Tel daarbij op dat we op dik 3000 meter hoog staan en je weet dat het traplopen een uitdaging zal worden.
Eenmaal op de top zien we wolken die in een noodgang voorbij trekken. Als ze voorbij zijn zien we duidelijk de contouren van de gletsjer. Machtig om het op deze hoogte te aanschouwen. Wat een natuurgeweld en verschrikkelijk dat de gletsjer al zo’n eind is teruggetrokken.
Door de harde wind staan we niet heel rustig boven en het duurt dan ook niet lang voordat de eerste mannen de trap weer naar beneden pakken.
We zetten de afdaling in om te beginnen aan de tweede etappe. Trap af en lift terug, op naar onze wandeling naar Sulzenauhutte.






Neustift im Stubaital etappe 2/4
Onze rugzakken halen we uit het hok en gaan weer de rug op. Rond half tien beginnen we aan etappe twee die omschreven wordt door de organisatie als ‘gemakkelijk’. Er staat 4.8 kilometer op het programma met 538 hoogtemeters en 439 dalende meters.
De etappe begint gelijk weer met steile percentages omhoog en een lastige ondergrond. Grote keien, flinke kiezels en er ligt een hoop los. We komen op een gegeven moment zelfs aan bij een stuk waar er staalkabels hangen zodat je je vast kunt houden aan de wand. Een pittig eerste uur die indruk maakt bij ons allen. Phoe.
Daarna is het makkelijker met stenen trapjes waarbij er minder concentratie nodig is en het qua inspanning ook beter te doen is. Het weer is vandaag totaal anders dan gisteren. De zon is ingeruild voor regen, het is geen moment droog vandaag.
De wandeling vervolgen we met uitzicht op de gletsjer waar een groot meer onder ligt. Voor een splitsing bij een brug besluiten we dat het lunchtijd is en pakken de gesmeerde broodjes uit de tas. Al keuvelend onder het gezang van de wind en genietend van het uitzicht smullen we van de kaisers.
We splitsen de groep na het eten. Adse loopt direct naar de hut en de rest maakt een extra lusje. We gaan eerst omhoog op een uitdagend pad en komen langs een fraai blauw meer. We pakken nog een extra stukje, iets van het pad af om naar de eeuwige sneeuw te lopen. De weg vervolgt zich langs de riviertjes en watervallen naar de tweede hut van deze trip. Na een kleine zes kilometer komen de vijf strijders aan bij Sulzenauhutte. Adse zit lekker ontspannen aan een Weizen met een boekje.





















Neustift im Stubaital etappe 3/4
De nacht verloopt onrustig omdat we met zes man op een kamer liggen. Draaien, kraken, piepende deuren en plassende mannen zorgen voor een turbulente nachtrust.
Na het ontbijt nemen we de lunchpakketjes mee, pakken de tassen in en zijn we wederom klaar voor vertrek. Dag drie kan van start, op naar Nürnberger hütte.
Het begint allemaal rustig met eenvoudige paden die goed begaanbaar zijn. Na ongeveer een uurtje komt het zonnetje heel dunnetjes door terwijl we aankomen bij een prachtig kraakhelder blauw meer. We twijfelen en kijken elkaar vragend aan. ‘Zullen we?’ Tassen af, kleding uit en met de boxer jumpen we het ijskoude water in. Alleen Jochem blijft langs de kant voor een toffe video en wat fraaie platen. Brrr wat koud, maar wel verfrissend. Op naar het tweede deel van de etappe die aanzienlijk moeilijker is, al weten we dat op dit moment nog niet.
De weg blijft goed door lopen met weinig technische stukken. Stenen, gravel en gemoedelijke percentages gaan vlot onder onze schoenen door.
Een clubje mensen wat iets hoger op de berg voor ons aan het afdalen is zien we tergend langzaam dichterbij komen. Er zit weinig snelheid in het stuk waar zij lopen. Het blijkt dat het uitdagende deel van dag drie aanstaande is. De paadjes worden smal, de beklimmingen steil en we moeten echt focus hebben bij dit stuk. Zoveel is duidelijk.
Niet veel later komen de gevreesde staalkabels tevoorschijn langs het parcours en dan is het echt menes. We hebben ze echt nodig om langs de wanden voort te bewegen. Van smalle riggels met diepe afgronden tot enorme keien met onhandige paden waar je met veel creativiteit naar beneden klautert. We zijn blij als deze passage voorbij is, maar ook trots op de geleverde prestatie. De angstige uitdagende stukken zitten erop. Well done boys ⛰️
Zodra de hartslag iets naar beneden is, zien we ook de berghut beneden liggen. Hoewel Nürnberger hütte in zicht is, blijkt dat we nog wel 45 minuten moeten afdalen. Phoe.
Aangekomen bij de hut ploffen we neer op het terras om de verbrande calorieën weer aan te vullen. Biertjes, schnitzels en Kaiserschmarren (soort pannenkoeken met appelmoes) gaan erin als zoete koek.
We slapen met 16 (!!) mensen op een zaal vandaag. Lekker knus. Na de drankjes checken we in en claimen we met onze lakenzak een bedje in de grote zaal. We proberen om tactisch te gaan liggen met als doel weinig vreemden naast je te hebben. Adse en Bastiaan misrekenen zich en slapen naast onbekende mannen.
We eten gezellig met onze reisgenoten Sandra en Lara. Een luidruchtige boel wat soms iets weg heeft van een kippenhok. Wel een vrolijke avond met een hoop gelach!
























Neustift im Stubaital etappe 4/4
Verrassend genoeg slapen we allemaal redelijk goed in lager 23 met 15 andere wandelaars. Na het ontbijt pakken we alles weer bij elkaar om maar liefs 900 meter af te dalen in een kleine 7 kilometer. We zeggen Lara en Sandra gedag en lopen weg van Nürnberger hütte richting het dal.
Het is prachtig weer en dat maakt het uitzicht op de bergen net een tikkeltje mooier dan wanneer het bewolkt is. Continu afdalen geeft een flinke impact op onze spieren. Het loopt wat ongemakkelijk. In een kleine drie uur komen we aan bij een andere berghut waar we kunnen lunchen. Het is toch gek weer want als we ontspannen zitten, steekt er een stevig windje op waardoor we de zojuist opgezette parasols weer moeten inklappen.
Het laatste stuk van de tocht lopen we door de groene weide over gravelpaden richting de taxistandplaats waar we weer worden opgehaald. De afdaling door het bos is schitterend. Weer eens een iets ander zicht al die hoge bomen.













Innsbruck – Alphotel
Geen lakenzak, langer dan een minuut douchen, een kamer voor twee personen, een fris toilet en comfortabele bedden. Deze verwende jongens uit de stad hebben weer wat luxe om zich heen en genieten daar met volle teugen van 😄

Oniriq – goede afsluiting 🍽️
Zoals gebruikelijk sluiten we een toffe trip af met een goed diner. Na alle basis maaltijden van het half pension kunnen we wel wat lekkers gebruiken.
Elk gerechtje is weer een kunstwerk zoals op de foto’s te zien is en de smaken zijn bijzonder. We maken het geheel af met een wijnarrangement en proosten op de goede afloop van weer een schitterende reis.










Rondje Innsbruck
Na het ontbijt pakken we de taxi naar Innsbruck om wat door de stad te lopen, kadotjes te kopen en om later te lunchen.
Hoewel in de ochtend de zon schijnt, vinden we het niet een bijzondere stad. Zelfs het zonnetje weet de grauwe contouren van de stad niet op te leuken. Geen materiaal om voor een weekendje heen te gaan.
We pakken de lunch in een wat mooier deel van de stad en gaan dan terug naar het hotel. Een beetje kaarten, chillen en telefoons opladen, dan zijn we klaar om (wederom) met de taxi naar Innsbruck te gaan.


Naar huis
Final words 🗣️
Huttentrektocht met de mannen door het Stubaital in Oostenrijk was een schitterend maar soms uitdagend feestje. Elke dag hebben we ons weer verbaasd hoe fraai de bergen toch zijn en hoe mooi en tegelijkertijd grillig natuur is.
Volle teugen genoten van vier dagen wandelen wat qua intensiteit en ervaringen wel op een week lijkt.
Dank mannen, het was geweldig ❤


